Terapia akceptacji i zaangażowania (ACT)
Czym jest terapia akceptacji i zaangażowania?
Terapia ACT (ang. Acceptance & Commitment Therapy) to podejście terapeutyczne zaliczane do tzw. trzeciej fali psychoterapii poznawczo-behawioralnej. Zostało opracowane przez Stevena C. Hayesa (1948-) i jego współpracowników. Głównym celem tej terapii jest pomoc w rozwijaniu elastyczności psychicznej, a także w otwarciu się na zaangażowane życie w zgodzie z własnymi wartościami.
Jakie są założenia terapii ACT?
Terapia akceptacji i zaangażowania oparta jest na założeniu, że unikanie nieprzyjemnych myśli i emocji prowadzi do cierpienia i trudności psychicznych. Zamiast tego terapia ACT proponuje zaakceptowanie ich jako naturalnej część życia. Głównym celem procesu terapeutycznego w ACT nie jest eliminacja objawów, ale zwiększenie elastyczności psychologicznej, która pozwala działać zgodnie ze swoimi wartościami pomimo trudnych doświadczeń. Terapia łączy takie elementy jak: uważność, akceptacja pojawiających się emocji i myśli oraz pełne zaangażowania działanie w ważnych dla osoby obszarach. Wspiera w tym, aby żyć pełniej i bardziej świadomie pomimo naturalnie pojawiających się w życiu trudności.
Jakie jest zadanie terapeuty w terapii ACT?
Relacja terapeutyczna w Terapii Akceptacji i Zaangażowania opiera się na autentyczności, empatii i współpracy. W ACT terapeuta pełni rolę przewodnika, który pomaga klientowi rozwinąć większą świadomość swoich myśli, emocji i wartości. Jego zadaniem jest wspieranie w budowaniu akceptacji i uważności bez narzucania własnego zdania lub interpretacji, a także uczenie technik pomagających radzić sobie z trudnymi stanami wewnętrznymi bez konieczności ich eliminowania. Terapeuta wspiera także klienta w podejmowaniu działań zgodnych z jego wartościami.
Dla kogo jest terapia ACT?
Terapia ACT i jej filozofia skupiają się wokół mechanizmów uniwersalnych dla większości ludzi – szczególnie dotyczy to elastyczności psychicznej. Dzięki temu jej metody mogą być pomocne zarówno dla osób doświadczających przejściowych trudności psychologicznych, czujących zmęczenie lub zagubienie w swojej aktualnej sytuacji, jak i tych zmagających się z z lękiem, depresją, stresem, zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi, a także przewlekłym bólem czy uzależnieniami.
To podejście wykorzystują w swojej pracy:
