Somatic Experiencing®
Czym jest metoda Somatic Experiencing®?
Jest to metoda leczenia stresu i traumy autorstwa Petera A. Levine’a (1942-) – amerykańskiego doktora psychologii i biofizyki medycznej. Powstała na bazie różnorodnych badań m.in. z dziedziny psychologii i neurofizjologii i obejmuje pracę ze świadomością ciała na podstawie odwołania się do naturalnych procesów samonaprawczych organizmu. Obecnie jest jednym z najpopularniejszych na świecie podejść terapeutycznych zorientowanych na pomoc w zdrowieniu w oparciu o połączenie umysłu z ciałem.
Jakie są założenia Somatic Experiencing®?
W Somatic Experiencing® trauma rozumiana jest jako przeciążenie systemu nerwowego na skutek nagłego, dramatycznego zdarzenia w życiu. Metoda SE® nie skupia się jednak na samym wydarzeniu traumatycznym, lecz na przywróceniu równowagi fizjologicznej i emocjonalnej. Dzięki temu Klient może doświadczyć regulacji, co często skutkuje uwolnieniem od psychosomatycznych następstw traumy.
Jakie jest zadanie terapeuty SE?
Zadaniem terapeuty jest wspieranie klienta nazywaniu i lepszym zrozumieniu odczuć cielesnych i emocji, rozpoznawaniu sensu oraz budowaniu wewnętrznego poczucia bezpieczeństwa. Może on także proponować różnorodne ćwiczenia somatyczne pomagające w regulacji pobudzenia autonomicznego układu nerwowego, a tym samym powrocie do równowagi. W swojej pracy niektórzy terapeuci stosują dotyk, ale tylko za zgodą klienta. Wszystko to pozwala pacjentowi przetworzyć zdarzenie na poziomie cielesnym, jak i emocjonalnym, aby w jak największym zakresie przywrócić poczucie integralności i bezpieczeństwa. Terapeuta SE nie będzie oczekiwał opowiadania w detalach Twojej historii, lecz będzie zachęcał Cię do pracy małymi krokami, tak abyś na każdym etapie czuł/a się bezpiecznie. Istotnym elementem spotkań jest także psychoedukacja.
Dla kogo jest Somatic Experiencing®?
Somatic Experiencing® znajduje zastosowanie zarówno w pracy z pacjentami o doświadczeniu różnorodnych traum szokowych (wojny, katastrofy, wypadki, zabiegi medyczne, poważne choroby, zatrucia, poparzenia, napady,…), jak i relacyjnych (np. przemocy seksualnej, dysfunkcyjnych doświadczeń rodzinnych, w tym przemocy domowej), a także osobami, które zmagają się z chronicznym lękiem, stresem, wypaleniem lub przewlekłą żałobą. Może pomóc lepiej zrozumieć swoje reakcje emocjonalne oraz zintegrować je z doświadczeniami z ciała, a także zyskać narzędzia przydatne do radzenia sobie na co dzień. Jest metodą przeciwną do terapii ekspozycyjnych – zamiast zalewania niechcianymi emocjami skupia się bowiem na małych krokach pomagających przywrócić większy komfort, poczucie bezpieczeństwa i równowagę psychofizyczną. Ilość sesji potrzebnych do odczucia ulgi i zaobserwowania pozytywnych rezultatów zależna jest od indywidualnych potrzeb konkretnej osoby.
Kto prowadzi:
