Organizując warsztaty JA SILNA NASTOLATKA mamy świadomość, że to właśnie nastolatka musi podjąć decyzję o uczestnictwie w programie. Codziennie dzwonią do nas rodzice mówiąc, że nie są w stanie przekonać dziecka do wzięcia udziału, mimo, iż rodzice czują, że takie warsztaty dałyby wiele.
A dlaczego słyszymy kategoryczne NIE?
Bo nastolatek właśnie w tym swoim wyjątkowym okresie jakim jest życie nastolatka:
czuje się dorosłym
poszukuje nowej tożsamości
chce stanowić sam o sobie
szuka dla siebie nowej roli
chce odpowiedzi kim tak naprawdę jest
pragnie nowych wzorców
przechodzi przez szereg zmian na poziomie emocjonalnym, fizycznym i umysłowym
ma mnóstwo zmartwień na głowie, takich jak: poczucie akceptacji, ciało i wygląd, kłótnie z dorosłymi, nadmierna kontrola, ogarnianie emocji, które robią co chcą, nie robić sobie obciachu
doświadcza szybkich i gwałtownych zmian w strukturze mózgu
uważa, że dorośli to kosmici
neguje dotychczasowe wartości, w których się wychowywał i dorastał
My rodzice, oczekujemy niejednokrotnie:
takiego samego podejścia do tematu jak my sami
zachowania jak dorośli
przewidywania następstw swoich decyzji, co jest a wykonalne.
podejmowania racjonalnych decyzji, które z powodu neurobiologii mózgu nastolatka nie są możliwe
przemyśleń i wniosków, które niestety nie pojawiają się ze względu na budowę mózgu
by panował nad emocjami, mimo tego, że dziecko nie jest w stanie ich ogarnąć
przewidywania następstw swoich decyzji, co jest a wykonalne.
Praca nad lepszą komunikacją i relacją z nastolatkiem to świadomość, że powyższe działania i oczekiwania wcale nie pomagają. Wręcz pogarszają sytuację, a dziecko coraz rzadziej chce rozmawiać.
Mimo wszystko, nastolatek potrzebuje nas rodziców z wielu powodów:
naszego mózgu i umiejętności związanych z fazą jego rozwoju – zastępujemy dzieciom płat czołowy mózgu zanim wytworzą się wszystkie połączenia neuronalne
im trudniejsze zachowania dziecka tym silniejsza potrzeba wsparcia rodzica w formie wysłuchania i zrozumienia
poczucia bezpieczeństwa i akceptacji jego odrębności i niezależności
odłożenia telefonu i skupienia się w 100% na nim właśnie
nieużywania sloganów pt: “ja w moich czasach nie miałem/ miałam takich problemów”; “masz wszystko, a ciągle Ci źle i kręcisz nosem”; “póki nie masz 18 lat, to ja decyduję za Ciebie”
potrzebuje mieć pewność, że jest słyszany, doceniany, dostrzeżony, zrozumiany!
Dlatego chcąc zapisać nastolatka na jakiekolwiek warsztaty, pokaż mu tę przestrzeń jako:
- rodzaj badania świata
- eksperymentowanie
- sprawdzanie co mu to da
- zbieranie doświadczeń
- zdobycie umiejętności stawiania granic
- miejsce gdzie jego tożsamość będzie szanowana i nauczy szanować odrębność innych
- przestrzeń do zrozumienia lepiej swojego JA
- zdobycia narzędzi, których Wy jako rodzice nie posiadaliście w wieku Waszych dzieci
- tylko 5 dni inwestycji w swoją przyszłość w dobie całego życia
Ruszaj do dzieła dzielny rodzicu! Gdy spotykasz się ze ścianą, odczekaj chwilę i spróbuj wrócić do rozmowy ponownie. I pamiętaj, nie bierz słów dziecka do siebie, zazwyczaj nie są o Tobie! Zrozumienie nastolatka jako odrębnej jednostki, która ma swoje emocje oraz danie przestrzeni do działania
Jeśli potrzebujesz pomocy, zapraszamy na indywidualne konsultacje psychologiczne bądź wychowawcze! https://centrumunitas.pl/kontakt
